Normal view MARC view ISBD view

Στη μικρή πλατεία εκείνος χόρευε / Κωστούλας Μητροπούλου.

By: Μητροπούλου, Κωστούλα, 1933-2004 [Author].
Contributor(s): Μητροπούλου, Κάτια, 19-- [Cover designer].
Material type: materialTypeLabelBookPublisher: Αθήνα: Κέδρος, 1990Description: 78 σ. · 21 εκ.ISBN: 9600403090.Subject(s): Νεοελληνική λογοτεχνία -- ΜυθιστόρημαDDC classification: 889.3 Other classification: Μ/(ΕΛΛ)/ΜΗΤ Summary: Ο Άντρας, χωρίς όνομα πάντα, ζώο αρχέγονο, χορεύει και έτσι μόνο ζει και κάνει έρωτα στη μικρή πλατεία, στο μεγάλο Κόσμο, ο ίδιος που έζησε το μεγάλο Πάθος μέχρι το θάνατο στο «Παλαιοπωλείο στην Τσιμισκή», στο «Ζαάρ 19» το χρυσάφι και το αίμα, στη «Διαδρομή 35 και κάτι» τη δολοφονία, αυτό το αιώνιο αρσενικό πατάει βαριά στη γη και γίνεται το χώμα αέρας και μουσική και τον πηγαινοφέρνει. Πλάι του, απέναντι, μέσα στα σκέλια του και τόσο πολύ μακριά του η Γυναίκα, μιλάει άλλη γλώσσα και τον λατρεύει Θεό και Άνθρωπο μαζί, σάρκα και αίμα από το δικό της που χύνεται άτσαλα στο δρόμο, στη μικρή πλατεία, σε μια άγρια έρημη παραλία, στο άδειο κρεβάτι της. Δυο πλάσματα έρημα, ολότελα ξένα κι ωστόσο παράφορα να ξεσκίζουν τη σάρκα τους και πάλι από την αρχή να πεθαίνουν και να ζούνε τυχαία και όπως σκηνές από ταινία ασπρόμαυρη και μέχρι τον τελευταίο σπασμό. Σ' ένα σταθμό άδειο με φώτα φθορίου, τα βραδινά δρομολόγια θα ήταν μια λύση για τη Γυναίκα, αν τελικά εκείνη από παντού, αφόρητα ζωντανή δεν έλειπε πάντα.
Tags from this library: No tags from this library for this title. Log in to add tags.
    average rating: 0.0 (0 votes)
Item type Current location Call number Copy number Status Barcode
Books Books Δημοτική Βιβλιοθήκη Ζωγράφου
Κεντρική Βιβλιοθήκη
889.3/ΜΗΤ (Browse shelf) 1 Available 12653

Ο Άντρας, χωρίς όνομα πάντα, ζώο αρχέγονο, χορεύει και έτσι μόνο ζει και κάνει έρωτα στη μικρή πλατεία, στο μεγάλο Κόσμο, ο ίδιος που έζησε το μεγάλο Πάθος μέχρι το θάνατο στο «Παλαιοπωλείο στην Τσιμισκή», στο «Ζαάρ 19» το χρυσάφι και το αίμα, στη «Διαδρομή 35 και κάτι» τη δολοφονία, αυτό το αιώνιο αρσενικό πατάει βαριά στη γη και γίνεται το χώμα αέρας και μουσική και τον πηγαινοφέρνει. Πλάι του, απέναντι, μέσα στα σκέλια του και τόσο πολύ μακριά του η Γυναίκα, μιλάει άλλη γλώσσα και τον λατρεύει Θεό και Άνθρωπο μαζί, σάρκα και αίμα από το δικό της που χύνεται άτσαλα στο δρόμο, στη μικρή πλατεία, σε μια άγρια έρημη παραλία, στο άδειο κρεβάτι της. Δυο πλάσματα έρημα, ολότελα ξένα κι ωστόσο παράφορα να ξεσκίζουν τη σάρκα τους και πάλι από την αρχή να πεθαίνουν και να ζούνε τυχαία και όπως σκηνές από ταινία ασπρόμαυρη και μέχρι τον τελευταίο σπασμό. Σ' ένα σταθμό άδειο με φώτα φθορίου, τα βραδινά δρομολόγια θα ήταν μια λύση για τη Γυναίκα, αν τελικά εκείνη από παντού, αφόρητα ζωντανή δεν έλειπε πάντα.

There are no comments for this item.

Log in to your account to post a comment.
Supported by DHD Solutions

Powered by Koha