Normal view MARC view ISBD view

Το χρώμα του φεγγαριού / Αλκυόνη Παπαδάκη · επιμέλεια: Ελένη Χωρεάνθη.

By: Παπαδάκη, Αλκυόνη, 19-- [Author].
Contributor(s): Χωρεάνθη, Ελένη, 1936- [Editor].
Material type: materialTypeLabelBookPublisher: Αθήνα: Καλέντης, c1991Edition: 9η έκδ.Description: 151 σ. · 21 εκ.ISBN: 9602190221.Subject(s): Νεοελληνική λογοτεχνία -- ΜυθιστόρημαDDC classification: 889.3 Other classification: Μ/(ΕΛΛ)/ΠΑΠ Summary: -Τι χρώμα έχει η λύπη; ρώτησε το αστέρι την κερασιά και παραπάτησε στο ξέφτι κάποιου σύννεφου που περνούσε βιαστικά. Δεν άκουσες; Σε ρώτησα, τι χρώμα έχει η λύπη; -Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα την ώρα που γέρνει ο ήλιος στην αγκαλιά της. Ένα βαθύ άγριο μπλε. -Τι χρώμα έχουν τα όνειρα; -Τα όνειρα; Τα όνειρα έχουν το χρώμα του δειλινού. -Τι χρώμα έχει η χαρά; -Το χρώμα του μεσημεριού, αστεράκι μου. -Και η μοναξιά; -Η μοναξιά έχει χρώμα μενεξελί. -Τι όμορφα που είναι τα χρώματα! Θα σου χαρίσω ένα ουράνιο τόξο, να το ρίχνεις επάνω σου όταν κρυώνεις. -Το αστέρι έκλεισε τα μάτια του κι ακούμπησε στο φράχτη. Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε. -Και η αγάπη; ξέχασα να σε ρωτήσω, τι χρώμα έχει η αγάπη; -...Το χρώμα που έχουν τα μάτια του Θεού, απάντησε το δέντρο. -Τι χρώμα έχει ο έρωτας; -Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, όταν είναι πανσέληνος. -Έτσι, ε; Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, είπε τ' αστέρι... Κοίταξε μακριά στο κενό... και δάκρυσε...
Tags from this library: No tags from this library for this title. Log in to add tags.
    average rating: 0.0 (0 votes)
Item type Current location Call number Copy number Status Barcode
Books Books Δημοτική Βιβλιοθήκη Ζωγράφου
Κεντρική Βιβλιοθήκη
889.3/ΠΑΠ (Browse shelf) 1 Available 13438

-Τι χρώμα έχει η λύπη; ρώτησε το αστέρι την κερασιά και παραπάτησε στο ξέφτι κάποιου σύννεφου που περνούσε βιαστικά. Δεν άκουσες; Σε ρώτησα, τι χρώμα έχει η λύπη;
-Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα την ώρα που γέρνει ο ήλιος στην αγκαλιά της. Ένα βαθύ άγριο μπλε.
-Τι χρώμα έχουν τα όνειρα;
-Τα όνειρα; Τα όνειρα έχουν το χρώμα του δειλινού.
-Τι χρώμα έχει η χαρά;
-Το χρώμα του μεσημεριού, αστεράκι μου.
-Και η μοναξιά;
-Η μοναξιά έχει χρώμα μενεξελί.
-Τι όμορφα που είναι τα χρώματα! Θα σου χαρίσω ένα ουράνιο τόξο, να το ρίχνεις επάνω σου όταν κρυώνεις.
-Το αστέρι έκλεισε τα μάτια του κι ακούμπησε στο φράχτη. Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε.
-Και η αγάπη; ξέχασα να σε ρωτήσω, τι χρώμα έχει η αγάπη;
-...Το χρώμα που έχουν τα μάτια του Θεού, απάντησε το δέντρο.
-Τι χρώμα έχει ο έρωτας;
-Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, όταν είναι πανσέληνος.
-Έτσι, ε; Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, είπε τ' αστέρι...
Κοίταξε μακριά στο κενό... και δάκρυσε...

There are no comments for this item.

Log in to your account to post a comment.
Supported by DHD Solutions

Powered by Koha