Normal view MARC view ISBD view

Το δεύτερο φουστάνι : ψυχο-γράφημα / Βασίλης Καββαθάς.

By: Καββαθάς, Βασίλης, 1944- [Author].
Contributor(s): Αγγελάκης, Αντώνης, 19-- [Cover designer].
Material type: materialTypeLabelBookPublisher: Αθήνα: Καστανιώτης, 2000Description: 210 σ. · 22 εκ.Subject(s): Νεοελληνική λογοτεχνία -- ΜυθιστόρημαDDC classification: 889.3 Summary: (O αποσπασματικός μονόλογος μιας μάνας που βίωσε την εμπειρία της αλλαγής φύλου του γιου της, της μεταμόρφωσής του από άνδρα σε γυναίκα.) H μόνιμη επωδός της, που φυσικά απαλείφεται στο κείμενο γιατί γίνεται κουραστική, ήταν: «Ελάτε στη θέση μου. Eσείς τι θα κάνατε;» Ή η σύνθεση των δύο: «Εσείς τι θα κάνατε στη θέση μου;» Eρωτήσεις-φράσεις αδυσώπητες, που διατυπώνονται με βαθιές εισπνοές - εκπνοές, παραμένουν αναπάντητες, δημιουργούν μεγάλα κενά (εξαντλούν μέχρι κεραίας τον αέρα που αναπνέουμε) και προκαλούν πανικό... H αίσθηση που είχα ήταν ότι ήμασταν χαμένοι κάπου στο διάστημα, αντιμετωπίζαμε πρόβλημα οξυγόνου, χάναμε ξαφνικά το στοιχείο της βαρύτητας και χτυπιόμασταν στα τοιχώματα ενός θαλάμου. Eνώ μας μαστίγωναν τα γήινα ταμπού, οι εμπειρίες και οι μνήμες μας.
Tags from this library: No tags from this library for this title. Log in to add tags.
    average rating: 0.0 (0 votes)
Item type Current location Call number Copy number Status Barcode
Books Books Δημοτική Βιβλιοθήκη Ζωγράφου
Κεντρική Βιβλιοθήκη
889.3/ΚΑΒ (Browse shelf) 1 Available 22074

(O αποσπασματικός μονόλογος μιας μάνας που βίωσε την εμπειρία της αλλαγής φύλου του γιου της, της μεταμόρφωσής του από άνδρα σε γυναίκα.)
H μόνιμη επωδός της, που φυσικά απαλείφεται στο κείμενο γιατί γίνεται κουραστική, ήταν: «Ελάτε στη θέση μου. Eσείς τι θα κάνατε;» Ή η σύνθεση των δύο: «Εσείς τι θα κάνατε στη θέση μου;»
Eρωτήσεις-φράσεις αδυσώπητες, που διατυπώνονται με βαθιές εισπνοές - εκπνοές, παραμένουν αναπάντητες, δημιουργούν μεγάλα κενά (εξαντλούν μέχρι κεραίας τον αέρα που αναπνέουμε) και προκαλούν πανικό... H αίσθηση που είχα ήταν ότι ήμασταν χαμένοι κάπου στο διάστημα, αντιμετωπίζαμε πρόβλημα οξυγόνου, χάναμε ξαφνικά το στοιχείο της βαρύτητας και χτυπιόμασταν στα τοιχώματα ενός θαλάμου. Eνώ μας μαστίγωναν τα γήινα ταμπού, οι εμπειρίες και οι μνήμες μας.

There are no comments for this item.

Log in to your account to post a comment.
Supported by DHD Solutions

Powered by Koha